Image

Politechnika

Historia obecności Politechniki Śląskiej w Maleńcu. W 1968 roku popadający w ruinę zakład w Maleńcu przypadkiem odkrywają studenci i pracownicy Politechniki Śląskiej. Wędrując „Szlakiem starego hutnictwa” pod przewodnictwem Profesora Tadeusza Mazanka, grupa Wydziału Metalurgicznego dociera do Maleńca.

Natrafiają tu na ciekawy aczkolwiek nadgryziony zębem czasu obiekt, który postanawiają przywrócić do dawnej świetności. Wśród tej grupy zapaleńców byli m.in. Teresa Bentkowska, Jan Cwajna, Sławomir Lis, Maria Kukuła i Stanisław Miśta. Dzięki ich zaangażowaniu już latem 1970 roku zostaje podpisane wielostronne porozumienie pomiędzy: ówczesnym właścicielem zakładu tj. Opoczyńskimi Zakładami Przemysłu Terenowego, Muzeum Techniki Naczelnej Organizacji Technicznej w Warszawie, Zarządem Głównym Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, Wydziałem Metalurgii Politechniki Śląskiej w Katowicach oraz Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Kielcach. Na mocy tegoż porozumienia Politechnika Śląska zobowiązała się do sprawowania opieki nad malenieckim zakładem a studencka brać zawitała do Maleńca. Pierwszy raz Maleniec gości studentów w sierpniu 1970 roku. Od tego roku nieprzerwanie aż do roku 2008 odbywają się organizowane przez Politechnikę Śląską obozy studenckie. Ostatni obóz zorganizowany zostaje po kilkuletniej przerwie w 2013 roku. Podczas prawie 40 lat studenci wraz z kadrą wykładowczą wykonują niezbędne prace rekonstrukcyjne, remontowe, konserwacyjne i porządkowe, które każdorazowo konsultowane są z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Kielcach. W trakcie trwania letnich obozów zapomniana miejscowość na krańcu województwa tętni gwarem, a plac przy Malenieckiej fabryce zamienia się w iście studenckie miasteczko wypełnione namiotami. Rolę Alma Mater na czas obozów pełni Maleniecki zakład. W ciągu tych wszystkich lat w obozach wzięło udział około 1300 studentów oraz 60 pracowników naukowo-dydaktycznych. Warto zaznaczyć, iż spora część studentów uczestniczyła w nich kilkukrotnie. Studenckie obozy organizowane w Maleńcu miały dwa cele: poznawczo-dydaktyczny oraz społeczno-wychowawczy. Pierwszy z nich realizowany był poprzez pracę przy zabytku. Studenci zapoznawali się z ówczesnym stanem techniki, dawnymi rozwiązaniami konstrukcyjnymi, sposobami napraw czy XIX-wieczną technologią. Natomiast za pośrednictwem społecznego patronatu realizowany był ten drugi. Akademicka społeczność była współgospodarzem zabytku, a pobyt na obozie stanowił swoistą lekcję życia.Od 2005 roku opiekę nad zakładem przejęło Starostwo Powiatowe w Końskich nadając Malenieckiej fabryce żelaza statut samorządowej instytucji kultury o nazwie Zabytkowy Zakład Hutniczy w Maleńcu.

 

 

 

 

Image